‘Twijfel ze!’

‘Twijfel ze!’

Dat zei een wijs persoon… Ach, laat ik mijn kersverse blog niet beginnen met er gekunsteld omheen draaien.. Dat zei jaren terug mijn psycholoog tegen me.

Ik had het malen over een veelomvattende beslissing tot een ware kunstvorm verheven. Naarstig op zoek naar een andere uitweg dan die die zich in feite steeds helderder voor me aftekende. Gek werd ik van mezelf door al dat getwijfel en destijds naar mijn idee een gebrek aan daadkracht. Ik had het idee stil te blijven staan in de drup en daarmee omgaan dat kan ik niet zo goed.
Totdat mijn psych me zei ‘Geen zorgen, jouw twijfelen is simpelweg het komen tot een weloverwogen besluit. Dus gun jezelf de tijd!’ om er bij vertrek aan toe te voegen ‘Twijfel ze, he!’.
Zo had ik er vreemd genoeg nog niet naar gekeken maar wat was het waar. Toen ik een poosje later de knoop doorhakte en als gevolg mijn leven vrij drastisch moest omgooien heb ik nooit meer twijfels gehad of het de juiste beslissing was.

‘Twijfel ze!’ Het is bijna een soort mantra geworden. Voor iemand zoals ik die zowel ongeduldig, zelf kritisch als heel bedachtzaam is zijn het terugkerende woorden waarmee ik mezelf regelmatig tot bedaren breng.

Ik heb er vaak aan gedacht om een blog te starten, maar ik twijfelde.Wat is nou de meerwaarde van mijn blog, het zoveelste blog? Dat geleuter van alle die bloggende dames tegenwoordig… Kan ik nou écht geen minder hippe en meer originele tijdsbesteding bedenken? En waarom zou ik denken dat anderen zich interesseren voor dat wat ik te schrijven heb?
Mijn vriend zei me; ‘ga vooral lekker schrijven, een boek ofzo maar ga alsjeblieft niet bloggen’. Ook niet echt een lekker stimulerend zetje.
Al die twijfels zorgde lang voor uitstel totdat ik me plots besefte dat juist die twijfels ook een bron van inspiratie kunnen zijn. Toen was ik om en van start.

Een vriendin vroeg me laatst ‘Katja, wie bel jij als je eens ergens mee zit?’. Ik moest haar bekennen ‘ik bel eigenlijk niemand, ik schrijf het op. Dat maakt het voor mij overzichtelijk en maakt dat ik er wat aan kan doen’.

Mijn hoofd ratelt eigenlijk altijd.. Over de moeder die ik wil zijn, de vriendin, het familielid, de carrièrevrouw.. En over hoe ik dat in godensnaam allemaal moet combineren? Over hoe de wereld in elkaar steekt. De vele dingen die ontzettend scheef zijn maar niet als dusdanig worden erkend en het onrecht dat daaruit voortvloeit.
Ik vind het heel belangrijk om empatisch te zijn en me in te leven in de medemens in plaats van meteen een mening klaar te hebben. Dat meegeven aan mijn kinderen is voor mij van levensbelang. Bij mooie gebeurtenissen of de clichématige zoete beelden op tv zit ik razendsnel in dikke tranen, mijn pogingen om die te verbergen zijn eigenlijk standaard zonder succes. Heuswaar een programma als The Voice Kids kijken met mij is één drama, ik trap volledig in de commerciële opzet ervan! Niet te doen!

Mijn grootste valkuil is mijn eigen volle agenda en alles wat me daardoor ontschiet of wat ik niet gedaan krijg.  Het gevecht met de drukte en de manier waarop ik idealiter mijn leven in zou richten gaat continu door. Ik denk niet dat ik hierin in deze tijd een uitzondering ben maar dat maakt het natuurlijniet minder zorgelijk. Maar ik weet ook heus dat ik dit voor mijn eigen leven natuurlijk zelf in de hand heb uiteindelijk.

Zorgen dat mijn ratelende hoofd niet vastloopt kan ik door te ventileren. Het omzetten van al die gedachten in geschreven woord.
En waarom wil ik die woorden dan delen? Omdat ik graag uit mijn eigen denkwereld getrokken wordt… En dat doet het delen hiervan voor mij. Als een raam dat open gaat om de frisse lucht binnen te laten.

Dus welkom op mijn blog!
GewoonKatja, omdat ik me voorneem op dit blog te schrijven ‘gewoon’ zoals het is. Tenminste zoals ik het zie. Geen extra opsmuk, niet de knapste selfies en ook geen perfectere dan wel inperfectere spannendere versie van mezelf.

Wat kan je verwachten? Aan ideeen geen gebrek. Dat is na bovenstaande gelezen te hebben wel voorstellen. Mijn overwegingen, de malle belevenissen van ons gezin, mooie gesprekken met vreemden en (in ieder geval voor mij) bekenden. Muziek, recepten, vakanties, ach man de mogelijkheden zijn oneindig en zie ik (nog) niet in waarom ik die zou begrenzen. Vrijheid, heerlijk!

Ik hoop dat je je wilt laten verrassen!

Liefs, Katja

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s